Ook 12 mei in nu online te lezen. Klik op de pagina "12 mei - Les Cars".


Subdue your appetites, my dears, and you've conquered human nature . 

Charles Dickens


13 May 2015

Distance today

Total distance

Weather


Day 40

26 km

1066 km



Previous daily reports: click Belgium, France, Spain.


Sleeping: Refuge Pelerin, La Coquille.


Route

  • Les Cars
  • Châlus
  • La Coquille

Het ontbijt was iets beter verzorgd dan het avondmaal. Een lekkere croissant en twee stukken brood met kiwiconfituur. Pas bij het verlaten van het hotel begrijpen we waarom precies... de pergola van het hotel is volledig overgroeid met een kiwiboom. We besluiten niets te zeggen van het slot van onze kamer dat we gisteren hebben stukgemaakt. Alles is hier versleten, tot de sleutels toe!

We doen het rustig aan omdat we vandaag slechts een 25 tal kilometer moeten stappen. In Châlus doen we inkopen in de Super U en voorzien ons ook onmiddellijk voor donderdag. Héél Frankrijk ligt morgen plat: Hemelvaart. De meeste winkelkarretjes zijn volgeladen met schotels BBQ-vlees, kratjes rosé en houtskool. We dromen even weg! Dat zou verdorie toch smaken. Eén van de zwaarte beproevingen van de pelgrim is inkopen doen in een warenhuis: lopen langs rekken vol met spullen die we maar al te graag lusten maar niet kunnen kopen. Een mens krijgt er een sterker karakter van.

We lopen langs de kerk van het dorp maar bezoeken ze niet: neo-toestanden. Wat ook niet authentiek is in dit dorp maar daarom niet minder origineel is de bevolking! Héél het dorp is Brits. We beslissen halt te houden aan de fontein van het dorp en iets te drinken. De volledige fontein is trouwens volledig versierd met Sint-Jacobsschelpen - Je zou je in de Yorkshire Dales wanen. Mannen met megasnorren,  vrouwen met kleurrijke bloemetjesjurken, boodschappen worden hier in rietenmanden gedaan en iedereen begroet elkaar in het Engels. In het zaaltje van de zaak waar we iets drinken, is de vrouwengilde samen aan het breien en haken... ook in het Engels. Dit is overduidelijk als men de combinatie van de bonte kleuren bekijkt.

 

Bij het verlaten van het dorp spreken we nog even met een kranige achtentachtig jaar oude man. Hij zegt dat hij nog altijd met de wagen rijdt: “Mais pas à Limoges, ils mettent des grands panneaux ronds et rouges avec une barre blanche..” Het is inderdaad beter dat de brave man niet meer in de stad rondbolt. Hij immers geen idee wat de verkeersborden betekenen. Hij besluit zijn praatje met: “Ma femme c’est servie de moi, mais avec modération.”


We doorkruisen de Dordogne verder, lopen langs boerderijen die ganzenlever produceren. Wat bij ons bijna clandestien moet worden verkocht, wordt hier open bloot aangeboden.

In la Coquille worden we in het pelgrimsverblijf verwelkomd door Béatrice en Dennis. Ze komen uit Marseille en zijn hier voor twee weken vrijwilliger in de refuge. Ze koken voor ons een uitstekende maaltijd... maar liefst vijf gangen. Normaal moeten pelgrims hier zelf koken maar niet als Béatrice en Dennis hier zijn.  Zelfs de vaat mogen we niet doen.

Het zijn mensen die “de Camino” als levensdoel hebben. Ze zijn  de drijvende kracht achter het comité dat de “chemin d' Arles” onderhoudt en hebben zelf als bijna alle mogelijke camino’s gedaan. Respect. Ze zingen ons het pelgrimslied en geven ons nog wat praktische raad.

 

Rond 21.30 u. kondigt Dennis aan dat ze een wandeling gaan maken en over een halfuurtje terug zullen zijn. Tegen dan moeten alle lichten uit! Wat!? Alle lichten hoe?! Dit hebben we nog nooit meegemaakt. Ad schenkt nog een pintje dat Frankie vanuit zijn slaapzak drinkt. We luisteren als lammetjes en liggen dus in bed... nog voor het donker is buiten! Zelfs de kiekes lopen nog rond.