Controleer ook de foto's van de voorbije dagen. Ik heb ze eindelijk kunnen uploaden. Vergeet zeker niet de 360° foto van de kathedraal van Nevers te bekijken.


Catch-phrase of the day:

There's a book that tells you where you should go on your vacation.

It's called your checkbook.


2 May 2015

Distance today

Total distance

Weather


Day 29

35 km

784 km



Previous daily reports: click Belgium, France, Spain.


Sleeping: Hôtel l'Amandois, Saint-Amond Montrond


Walking with: 


Route

  • Lurcy-Levis (La Plâtrière)
  • Valigny
  • Ainay-le-Château
  • Saint-Pierre-les-Etieux
  • Saint-Amand Montond

Hoe van een caravan een droogkast maken?  Op zich hebben beide wel héél wat gemeenschappelijk... de ruimte is erg beperkt, als je één ding beweegt, moeten de anderen in exact dezelfde volgorde meebewegen... net zoals in een droogkast is een caravan, met regenweer, klam én vochtig én niet echt fris. Zet verder de thermostaat van het elektrisch verwarmingstoestel op 40° en je bent er.  Na het uploaden van de bladzijde gisteren (vanonder een afdak vlak bij de woningen van de campinguitbater) kwam ik binnen, Frankie in T-shirt zonder mouwen en in voetbalshort, zo rood als een gekookte kreeft... het was niet uit te houden! Alvorens we gaan slapen moet deze sauna volledig worden verlucht.

 

Ontbijt hadden we niet besteld... dus we vertrekken onmiddellijk na het opstaan.  Om 8 uur vertrekken we voor de op één na langste tocht,  35 kilometer richting Saint-Amand Montrond.  Weerman Kelle voorspelt geen regen voor 16 uur.  Achteraf blijkt dat hij overschot van gelijk had.


Deze keer is de berekening van de GPS minder voordelig... we volgen dus de route.  En wat een geluk.  Tegen de klok van elven, dus na 4 volle uren doormarcheren, arriveren we in Ainay-le-Château.  We hebben nog geen beet gegeten en besluiten dus hier te ontbijten én te lunchen... bij de chique mensen heet dat brunchen.  Het is een zeer aangenaam stadje dat klaarblijkelijk in de middeleeuwen werd gesticht.  Bij het verlaten van dit stadje willen we nog even de kerk uit de XII eeuw bezoeken maar een uitvaartdienst belet ons dit.  De kerken zijn dikwijls nog alleen maar voor deze reden open.

We hebben voor deze avond nog geen overnachting geregeld. We wachten het weer een beetje af.  We zouden graag tot aan de volgende stad geraken... kwestie van ons caravanavontuur door te spoelen. In Charenton-du-Cher moeten we beslissen we of we doorlopen of niet.  We bezoeken eerst de kerk. Het portaal in zuiver romaanse stijl heeft onze aandacht getrokken. Gelukkig genoeg is deze kerk wél open. Alweer raakt de soberheid van het gebouw ons; in het bijzonder een polychrome piëta, gebeeldhouwd zovéél honderden jaren terug, sober, misschien zelfs naïef maar zo dicht bij wat het moet uitdrukken. De stad blijk bereikbaar vandaag... we haasten ons naar het “Ancien Canal de Berry”  om van daaruit verder te gaan.  Ook in Saint-Pierre-les-Etieux botsen we op een mooie romaanse kerk... deze keer terug gesloten.

We lopen verder via het oude kanaal van de Berry en worden voor een dilemma gesteld: of de echte Compostela-route volgen (links van het kanaal), of rechts van het kanaal (volgens de GPS). We volgen de Compostela-route.  Later blijkt dat we ergens toch een beschermde hand boven ons hebben.  Na een kleine drie kilometer zien we op de rechteroever van het kanaal dat  over een dikke 50 meter  de dijk aanzienlijk verlaagd werd.  Het water uit het kanaal loopt gewoon de velden in... hier zouden we nooit overgeraakt zijn. Teruglopen zou ons minimum twee uur gekost hebben.

 

Bij het binnenlopen van Saint-Amand Montand lopen we recht op een Irish Pub – mét Belgisch bier.  We weten nog altijd niet waar slapen.  De jeugdherberg heeft onze oproepen al twee dagen niet beantwoord... het blijkt gesloten. Het goedkoopste hotel neemt de telefoon niet op. Ik ga controleren: de baas vertelt uit zijn luie stoel dat hij volzet is... met het publiek van de jeugdherberg.  We zitten ondertussen al een uur binnen. Het giet, het stormt, we weten niet waar slapen maat we zitten droog.  Na veel rondbellen én met de hulp van de uitbater vinden we toch nog een plaatsje in dit stadje... het duurste hotel.  Drie sterren is lang geleden. Keuze hadden we niet, de allure evenmin... maar het zal toch deugd doen.  Ondertussen is het café volgestroomd met rugbyfans.  Hun favoriete ploeg – Montpellier – speelt de finale van de Europese rugbybeker tegen Toulon.  De underdog tegen de machtige, rijke ploeg.  We weten van niets, begrijpen niet veel, maar laten ons gewoon gaan.  Straks slapen we in het hotel waar Jef heeft gereserveerd met zijn echtgenote.... joyeux anniversaire!